homeless

then again then again...

Bu aralar işaret midir yoksa işaret olarak algılamak isteyen ben miyim konusunda bilemediklerimle içiçe savaşıyorum.
Doğru mudur yanlış mıdır bilmediklerimi yaparken, yine her zamanki gibi iç sesimi isteklerimi kılavuz alıyorum. Belki de bu yüzden (sırf bu yüzden işte) burnum temiz havaya hasret kalıyor. Kötü de değil ki burnuma çarpan kokular, kötü olsa niye burnumu sokayım?

Ben yine yoruluyorum,savaşmaktan değil, savaşamamaktan... Savaşma seçimimin dahi elime sunulamıyor olmasından yoruluyorum.

Sonra neymiş, beklentilere karşılık beklenmesi de beni çukura itermiş. Banane!!! Ben beklentilerim bir kez olsun karşılansın istiyorum geçen yazdan beri.

Yanılıyorum, yanılarak yanlışlara gark oluyorum mu umurumda değil...

Ne umurumda onu da bilemeden, ipe serilen un misali yaşıyorum işte. Tahıl tozluğuna devam bakalım sonumuz artık "hayır" değil de "evet" olsun diye umuyoruz. Mukadderat...

posted by j @ 4:44 ÖS