homeless

yakınlarımdaki kaos...

Ruh yavaş yavaş biriktiriyor başına tüm gelenleri, içine tüm girenleri, içini dışına çıkartan tüm suretleri, gölgelemeleriyle beraber.

Bir kız görüyorsun kendi sisini aralayıp, kendinin dışına bakabildiğin sırada. Sana en yakın duran ama girdiği girdap yüzünden çekip çıkarmakta zorlandığın. Birazcık da olsa o kaosu yaşaması gerektiğini bildiğinden, o sırada söylenecek tüm büyülü sözlerin, atılacak tüm yardım oklarının gereksiz olacağını bildiğinden bırakıyorsun dönencesine.

Ve geride kalıyor girdaplar, sisler, gün doğuyor, görürken karşılıklı yüzlerini, iki yakın suretin gözlerinde özlem görüyorsun kaosa, girdaplara ve sislerine…

Öğreniyorsun sonra insan dilinde aşk diyorlar buna, sen dilinde ise hala karşılığı yok…

posted by j @ 5:29 ÖS