homeless

kime niyet kimseye kısmet

Sonuna değinmeden yazmak istediğim hikayedeki demirbaş den(ge)siz kurbağadan döküntüler pul pul:

Kendi kendine ithaflar ve dahi ithamlar içerilerimde moda olduğundan beridir, kimselere yana(şa)madım.
Bekledim, bekletildim, dikildim
ve belledim.

Geldiğinde hazır olayım istedim lakin tam da rahat duruşta yakaladı beni.
Duruyken gelsin dilerdim,
dillerimden en saf olanıyla “hoş geldin” demek isterdim,
gözlerim doluyken yakaladı beni.
Baktım ki gözlerimde yer açıldı,
gördüm ki
gönlüme saçılan dertler günbatımına kaçtı.
4 gün 4 gece nikah izi sürdük meraktan.
Tek derdimdi
“dertler”in gelinliğine iliştirebilmek gözlerimdeki parıltıyı.
Boş gezdik, çok dolandık.
Fark ettik ki izleri kaybolmuş “dertler”le “günbatımı”nın…
Peşlerinde (s)üzüldüğümüzü zannederken
dolambaçlarda bir(bir)imizin içerisini bulduk.

Gün o gündür rahim miladından beri.
Değişmeyen tek günüm,
gecem,
değiştirmek istemediğim tek yerim,
yanıdır.

posted by j @ 4:42 ÖS