pişmanlık
Ey sen insanoğlu….Nicelerinle tanıştım bazılarına kapılarımı açtım, çok azına nazikçe evde yokuz taklidi yaptım.
Şimdilerde çokça tartışması yaşanan çoğunluk, demokrasiden benim daha da kişisel şikayetlerim var.
Deneme yamulma yöntemini benimsemiş bir insan olarak, hissediyorum o halde yaşıyorum felsefesini saygıdeğer Descartes beyin söyleminden hafif ekarte ederek kullanarak yaşasam da fark ediyorum ki aslında ben de çoğunluğa uymaya başlıyorum.
Annem büyüyorsun diyor hala ısrarla 27 yıldır söylediği gibi. Her dizlerim ağrıdığında, kendimce insanların davranışlarına üzülüp ağladığımda söylediği gibi. “Büyüyorsun ondandır…”
Kim bilir belki de o haklı gerçekten büyüyorum. Garantiler, güvenlikler, az tehlikeli mecralar çocukluğumdaki kendimi savunmalarım kadar kendine yer buluyor olmuş hayatımda.
Oysa ki 15 senedir fazla dehlizlerine girmeden tehlikelerin, kendimi yaralayacak nice olaya imza atmışlığım vardır.
Belki de tek bir olay pişmanlığımla beni yüzleştiren, en büyük günah pişmanlıktır öyleyse ben günahkar değilim savunmalarımı cart diye ortadan yırtan beni buralara getiren. Kim bilir?
Ve ben hala özür dilemelere doyamıyorum…
(ama hala aşık olmak istiyorum yana yakıla, yalvara yalvara...)
posted by j @ 8:56 ÖS
0 comments
